چهلستون

اصفهان یکی از بزرگترین شهر ها در جهان است.

تزئینات اصفهان از سال ۱۰۵۰ تا ۱۷۲۲ صورت گرفته که بارز ترین این تزئینات در دوران سلطنت صفویه در قرن ۱۶ طراحی شده است و این درست زمانی بود که اصفهان برای دومین بار در تاریخش به عنوان پایتخت انتخاب شد که حتی امروزه هم بسیاری از این هنر های تزئینی با شکوه هستند.

اصفهان شهری است چند ملیتی مسلمان، یهود و مسیحی با آرامش در کنار یکدیگر زندگی میکنند.

یکی دیگر از دلایل محبوب بودن این شهر معماری اسلامی آن است همراه با بلوار های زیبا، پل های تاریخی، کاخ ها، مسجد ها و مناره ها.

این موضوع اثباتی برای مثل “اصفهان نصف جهان” است.

معماری اصفهان در واقع برگرفته از هشت قالب سنتی می باشد که تلفیق این هشت قالب مانند یک نت موسیقی است که توسط رنگ ها و بافت های مختلف تغییر پیدا کرده است و زیبایی آن وابسته به مرتبط بودن این ساختار است.

چیزی که کار معمار این ساختار را قابل ستایش می کند و ارزش بیشتری به این بنا می دهد مفهومی بودن اصول کار مانند:

باغ، رواق ورودی، دروازه، گنبد و تالار های قوس دار است، اگرچه  در هندسه و معماری ساختمان این نوع ساختار هنر یکپارچگی را نشان می دهد.

باغ موزه چهلستون

چهلستون

باغ موزه چهلستون، یک عمارت تاریخی که به دستور شاه عباس دوم بنا گردیده می باشد.

شاه عباس از این عمارت برای تفریح و برگزاری مهمانی ها استفاده می کرده است.

باغ موزه چهلستون نزدیک به ۶۷.۰۰۰ متر مربع مساحت دارد.

عمارت چهلستون دارای بیست ستون چوبی میباشد که به علت منعکس شدن عکس این بیست ستون در استخر روبه رو به چهلستون معروف شده است (که در ادب فارسی عدد ۴۰ نشان تعدد و کثرت می باشد.)

ایوان کاخ چهل‌ستون مرکب از دو بخش است یک بخش که بر ۱۸ ستون چوبی استوار است چهارستون وسط که روی ۴ شیر سنگی قرارگرفته و حجاری آن‌ها به‌گونه‌ای است که دو شیر به یک سر انسان نشان داده می‌شود.

از دهان این چهار شیر آب فوران می‌کرده و به حوض مرمری تالار می‌ریخته است.

این بنا به دستور شاه عباس اول ساخته و در زمان شاه عباس دوم و با مسئولیت او کامل و بخش هایی مانند تالار آیینه خانه و تالار ۱۸ ستون  به آن اضافه شد.

ستون ‌های عظیم تالارهای ۲۰ ستون و تالار آینه که هر یک از آن‌ها تنه یک درخت چنار است.

چهلستون در میانه یک پارک و بعد از یک استخر در زمان شا عباس دوم ساخته شد و به عنوانی مکانی برای سرگرمی و پذیرایی از مهمان ها مورد استفاده قرار می گرفت.

نام گذاری این بنا به نام چهلستون به علت بیست ستون کاخ می باشد و بازتاب آن ها در آب استخر مقابل آن این بنا را به چهلستون تبدیل کرده است.

در تالار اصلی (تالار سلطتنی) تزئیناتی پوشیده از طلا و نقاشی های چهره های پادشاهان به چشم می خورد.

نقاشی ها

نقاشی های چهلستون

در این میان نقاشی چهره شاه عباس اول و تاج مخصوصش و اتاق خزانه داری نیز قابل مشاهده است.

مجلس پذیرایی شاه عباس اول از ولی محمد خان، فرمانروای ترکستان که به سال ۱۰۲۰ ه. ق به منظور استرداد حکومت از دست رفته ی خود به شاه صفوی پناهنده شد.

اولین تصویر در ضلع غربی مجلس پذیرایی شاه عباس اول از فرمانروای ترکستان، ولی محمدخان ازبک می باشد که به منظور دستیابی مجدد به قدرتش در آن سرزمین به سال ۱۰۲۰ ه.ق به ایران آمد و از شاه عباس صفوی طلب حمایت نمود که شاه عباس نیز پس از پذیرایی مفصلی که از وی به عمل آورد وی را در این امر یاری نمود.

مجلس پذیرایی شاه عباس دوم از نادر محمدخان، فرمانروای ترکستان در اصفهان که به منظور یاری گرفتن و استرداد حکومت از دست رفته ی خود در سال ۱۰۵۶ ه.ق به شاه صفوی پناهنده شد.

نادر محمد خان نیز وضعیتی تقریبا مشابه ولی محمد خان داشت و مورد پذیرایی و حمایت شاه عباس دوم به سال ۱۰۵۶ ه.ق قرار گرفت.

در این تابلو، تصویر شاه عباس دوم در حال پذیرایی از نادر محمد خان و اطافیان خان ترکستان و مجلسیان دربار شاه عباس دوم نمایش داده شده که خوشبختانه از گزند حوادث مصون مانده است.

تاریخ

جنگ چالدران بین شاه اسماعیل اول صفوی و سلطان سلیم فرمانروای عثمانی به سال ۹۲۰ ه.ق که به دلیل دستور شاه اسماعیل مبتنی بر عدم استفاده از سلاح گرم به شکست صفویان انجامید.

این تابلو معرف حالت قشون ایران در آن زمان و در سال وقوع این جنگ ، ۹۲۰ ه.ق است که بیشتر آنها مجهز به اسلحه سرد مانند شمشیر و تیر و کمان بودند درحالی که قشون عثمانی مجهز به سلاح گرم و توپخانه و سپاهیان بی شمار بود و این کیفیت در تابلو مزبور مجسم شده است.

جنگ بین شاه اسماعیل اول صفوی و شیبک خان ازبک، فرمانروای ازبکستان در سال ۹۱۶ ه.ق در منطقه ی طاهر آباد مرو که به پیروزی شاه اسماعیل اول انجامید.

آخرین تصویر بزرگی که به صفویه مربوط است جنگ شاه اسماعیل اول صفوی با شیبک خان ازبک به سال ۹۱۶ ه.ق در طاهر آباد مرو است که به پیروزی قاطعانه صفویان، شکست ازبکان و مرگ شیبک خان انجامید.

جنگ کرنال بین نادر شاه افشار و محمدشاه گورکانی ، پادشاه هندوستان در منطقه ای به همین نام در نزدیکی دهلی در سال ۱۱۵۱ ه.ق که به پیروزی سپاه نادر و فتح دهلی انجامید.

پس از افول دولت صفوی، روایتی از جنگ نادر شاه افشار در منطقه کرنال که بر روی یکی از دیوارهای میانی تالار اصلی جای دارد به قلم صادق نقاش ، ملقب به نقاش باشی، نقاش معروف دوره صفوی به سال ۱۲۱۶ ه.ق به سبک قهوه خانه ای با تغییراتی مرمت گردید.